N.C.S.R. "Demokritos"

Έρευνα

Τομέας Επιστήμης Υλικών

small logo

Κονιάματα και ενέματα αποκατάστασης αρχιτεκτονικών μνημείων

Τα ασβεστοκονιάματα είναι ένα από τα πλέον ευρέως χρησιμοποιούμενα δομικά υλικά στα αρχαία και ιστορικά μνημεία. Αν και υπάρχουν αρκετά παραδείγματα ασβεστοκονιαμάτων που επέδειξαν αξιοσημείωτη αντοχή στο χρόνο, τις τελευταίες δεκαετίες η διάβρωση των κονιαμάτων που εκτίθενται σε αστικό περιβάλλον έχει αυξηθεί, λόγω της γενικότερης επίδρασης της ατμοσφαιρικής ρύπανσης στα δομικά υλικά, με το διοξείδιο του θείου (SOx) να παραμένει μέχρι σήμερα ο πιο σημαντικός παράγοντας για τη διάβρωση των δομικών υλικών.

Ιδιαίτερο πρόβλημα στα μνημεία δημιουργείται από τη διάβρωση των εξωτερικών επιχρισμάτων, τα οποία εξ ορισμού καλούνται να προστατέψουν την τοιχοποιία και τις κατασκευές από την είσδυση του νερού και από τα προβλήματα που μπορεί να προκαλέσει η κυκλοφορία των υδατικών διαλυμάτων στην τοιχοποιία και στα δομικά στοιχεία των μνημείων.

 

Tο ζήτημα της βελτίωσης της ανθεκτικότητας των ασβεστοκονιαμάτων ενάντια στη δράση των θειικών ενώσεων προσεγγίζεται μέσω της προσθήκης του υδροξειδίου του βαρίου, ένωσης με μεγάλη χημική συνάφεια με τον ασβέστη, στη μάζα της συνδετικής κονίας, ως πρόσθετο. Πιο συγκεκριμένα, μελετάται η επίδραση του υδροξειδίου του βαρίου στην ανθεκτικότητα των νέων συνθέσεων (chemical durability), στην πορώδη δομή των κονιαμάτων, στην απορρόφηση και στην κυκλοφορία των υδατικών διαλυμάτων, καθώς και στις μηχανικές τους ιδιότητες.

Λαμβάνοντας υπόψη τα ανωτέρω, τα κύρια ζητήματα που μελετήθηκαν αφορούν:

  • στο μηχανισμός πήξης των ασβεστοκονιαμάτων που περιέχουν υδροξείδιο του βαρίου στο κλάσμα της κονίας τους,
  • στην επίδραση του υδροξειδίου του βαρίου στην μικροδομή, στις φυσικές και στις μηχανικές ιδιότητες των εν λόγω κονιαμάτων και
  • στο ρυθμός διάλυσης της συνδετικής κονίας και η εκτίμηση της ανθεκτικότητας των κονιαμάτων ασβέστη- υδροξειδίου του βαρίου από τη δράση των θειικών.

 

Ταυτόχρονα, για την δομική ενίσχυση του φέροντος οργανισμού (τοιχοποιία) και των διακοσμητικών επιφανειών (τοιχογραφίες και ψηφιδωτά) των αρχιτεκτονικών μνημείων μελετήθηκαν διάφοροι τύποι υδραυλικών ενεμάτων, με ή χωρίς την προσθήκη φυσικής ποζολάνης. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στη διερεύνηση του ρυθμού ενυδάτωσης, στη ρήκνωση κατά την πήξη και στην ανάπτυξη των μηχανικών αντοχών.

Η παραπάνω δράση χρηματοδοτήθηκε από το ευρωπαϊκό πρόγραμμα Interreg IIIC - ISR 99.

 

Σχετικές δημοσιεύσεις σε περιοδικά

  • Karatasios, I., Katsiotis, M. S., Likodimos, V., Kontos, A. I., Papavassiliou, G., Falaras, P., Kilikoglou, V. (2010) Photo-induced self-cleaning and carbonation of lime-TiO2 mortars, Applied Catalysis B: Environmental 95, 78-86.
  • Karatasios, I., Kilikoglou, V., Theoulakis, P., Colston, B., Watt, D. (2008) Sulphate resistance of lime-based barium mortars, Cement and Concrete Composites 30, 815-821.
  • Karatasios, I., Kilikoglou, V., Colston, B., Theoulakis, P., Watt, D. (2007) Setting process of lime-based conservation mortars with barium hydroxide, Cement and Concrete Research 37, 886-893.
  • Maravelaki-Kalaitzaki, P., Bakolas, A., Karatasios, I., Kilikoglou, V. (2005) Hydraulic lime mortars for the restoration of historic masonry in Crete, Cement and Concrete Research 35, 1577-1586.
  • Τομέας Επιστήμης Υλικών, Ε.Κ.Ε.Φ.Ε. "Δημόκριτος", 153 10 Αγ. Παρασκευή, Αττική, τηλ.: +30 2106503381, fax: +30 210 6519430
    Contact Us | ©2008 Institute of Materials Science, N.C.S.R. "Demokritos"